02.01.2018 21:26

Gleðilegt ár 2018.

 

Um áramót er góður tími til að líta um öxl og skoða hvað liðið ár hafði uppá að bjóða.

Hér hjá okkur í Hlíðinni er óhætt að segja að árið 2017 hafi verið ár framkvæmda.

Við höfðum um nokkurt skeið verið að hugleiða breytingar og aukin umsvif sem svo urðu að veruleika á árinu.

Á ísköldum föstudegi þeim 12 af maí tókum við fyrstu skóflustunguna fyrir nýrri reiðhöll af stærðinni 20x45 m2

Húsið er stálgrindarhús frá H.Haukssyni einangrað og klætt að innan.

Vonandi náum við að byggja tengibyggingu á milli hesthúss og reiðhallar þegar vorar.

 

Ég hef haldið dagbækur frá því árið 1992 og hafa þær gjarnan boðið uppá málshátt fyrir hvern dag.

Þann 12 maí var hann svona ,, Betra er að slitna af brúkun en að eyðast af ryði,,

Það var því sjálfgefið að hefjast handa og vaða í verkið og nú rúmlega 7 mánuðum seinna er reiðhöllin komin.

Þess ber sérstaklega að geta að það voru ekki verktakar eða vinnuflokkar að vinna verkið.

Ónei það höfum við hér í Hlíðinni gert með dyggri og ómetnalegri aðstoð fjölskyldu, sveitunga og annara vina.

Feðgarnir hafa fegnið heldur betur útrás fyrir smiðinn í sér síðustu mánuðina og verða örugglega með frákvörf þegar þessu er lokið.

Já það hef ég marg oft sagt að við eigum dásamlega fjölskyldur og vini, svo búum við í frábæru samfélagi hér í sveitinni. 

Takk fyrir hjálpina kæru vinir þið vitið hver þið eruð.

 

Allt þetta byggingastúss hefur tekið mikinn tíma sérstaklega þegar við höfum verið að temja, heyja, smala og sitthvað fleira sem gera þarf.

Það eru mörg handtökin þegar svona framkvæmdir standa yfir hvort sem það er í byggingunni, pappírsvinnunni nú eða bara í eldhúsinu.

Stóru pottarnir hafa alveg fengið að njóta sín og húsfreyjan á köflum ekki verið viss hvort hún var Strúna Sætran eða Rúnsa Fel.

Ja eða bara kerlingin í fjöllunum.

 

Við erum einnig að leggja loka hönd á tvö sumarhús sem staðsett verða á Steinholtinu hjá okkur. Með tilkomu þeirra getum við boðið uppá gistingu fyrir fólk sem kemur í reiðkennslu, hestaferðir, veiði eða bara til að njóta með okkur hér í Hlíðinni.

Frostið er aðeins að stríða okkur þannig að við þurfum að bíða með að taka þau í notkun þar sem jaðvinna er erfið um þessar mundir.

Þið fáið örugglega að frétta af því hér á síðunni þegar húsin verða komin í gangið.

Já það er bara hugur í okkur og vonandi verður þetta skref okkar til góðs fyrir okkur og samfélagið hér í sveitinni.

 

Við erum alltaf að auka við okkur í ferðþjónustunni og í sumar tókum við á móti nokkrum hestahópum og að auki all nokkrum gestum tengdum hestamennsku.

Veiðin í Hlíðarvatni var líka góð og oft margt um manninn bæði við veiðar og eins á tjaldstæðunum hjá okkur.

 

Annars gekk búskapurinn sá hefðbundni bara nokkuð vel ef frá er talið dapurt afurðaverð sauðfjárafurða sem auðvita hefur heilmikil áhrif.

Við höfum samt valið að hampa bjartsýninni og trúa því að þetta sé bara ein helv... brekkan sem að bændur þurfi að puða upp.

Það kemur að því að við sem stundum sauðfjárbúskap verðum metin af verðleikum, sannið þið til.

Ég gæti fjölyrt lengi um einstakar uppáhalds ær og gersemis gemlinga en hlífi ykkur við þvi.

Get þó sagt að það er oftast gaman að vera sauðfjárbóndi og sumar stundir í þeim geira eru óviðjafnanlegar.

Sauðburður, fjallaferðir og réttir.............. að ógleymdu réttarpartýinu já og fólkinu, maður fólkið það er dásamlegt.

Eitt er samt áhyggjuefnið umfram annað í sauðfjárbúskapnum en það er ósamstaða bændanna sjálfra á landsvísu þegar kemur að félagsmálunum.

Ég hef ekki nokkra trú á því að betur fari fyrir þeim sem í greininni starfa ef að þeir slíta æruna af hvor öðrum sér til dægrastyttingar.

Málefnalega skoðannaskipti eru af hinu góða og farsælast að brúka þau til framtíðar en sleppa hinu.

 

Árið 2016 urðum við fyrir því að missa báðar smalatíkurnar okkar þær Freyju og Möru frá Eysteinseyri eins og fram kom í síðasta áramóta pistli. Það var því heldur lágt risið á smölunum hvað hundaeign varðaði framan af árinu. Snotra mín íslendingur stendur svo sem alltaf fyrir sínu sem eðal heimilishundur og Ófeigur ofurhundur líka en það vantaði alvöru smalahund. Sko með fullri virðingu fyrir þeim.

Það var því heldur betur kátt í kotinu þegar hundabóndinn á Eysteinseyri kom færandi hendi með tík úr sama goti og Mara mín. Þar var komin hún Ponsa frá Eysteinseyri sem reynst hefur okkur afar vel.

Við sendum okkar bestu strauma vestur þegar Ponsa léttir okkur sporin við smalamennskurnar.

 

Það verður að játast að byggingastússið tók nú svolítinn tíma frá okkar eigin hrossum á þessu ári. Það gerði það að verkum að lítið var um þátttöku í mótum og sýningum. En það stendur vonandi til bóta og nú er bara að girða sig í brók allir sem einn.

Við fengum nokkur spennandi folöld í vor sem eru lýsandi vonarstjörnu þangað til annað kemur í ljós.

Ég fékk eitt folald eftir að hafa nýtt gjafbréfið frá því að ég varð 25 plús þarna um árið.

Undan Spuna frá Vestukoti og Kolskör minni fékk ég jarpa hryssum sem hlotið hefur nafnið Kolrassa frá Hallkelsstaðahlíð.

Aldeilis spennandi gjöf það.

Síðan fæddist brún hryssa undan Brag frá Ytra Hóli og Rák hún hefur hlotið nafnið Staka. Karún mín gamla átti jarpa hryssu unda Kafteini Ölnirssyni sem hlotið hefur nafnið Krossbrá. Tvö afkvæmi fæddust svo undan honum Káti Auðssyni en það voru Vandséð sem er undan Sjaldséð og Máni sem er undan Snekkju.

Síðast en ekki síst fengum við að halda henni Venus frá Magnússkógum undir hann Arion frá Eystra Fróðholti þar kom rauður hestur sem nefndur hefur verið Sigurmon.

Nokkur hross skiptu um eigendur sum fóru úr landi en önnur fluttu sig um set hér innan lands.

Það er gaman að vita til þess að vel gengur hjá nýjum eigendum með hrossin.

Það vita allir sem í hestastússi standa að það er erfitt að kveðja aldna höfðingja sem lengi hafa þjónað. Við kvöddum tvo snillinga á árinu þá Rík minn frá Reykjarhóli í Fljótum og Örlát Þorrason. Báðir höfðu þeir verið okkur samferða í áratugi og skilja bara eftir sig góða minningar.

Nú kroppa þeir grænt í grænu högunum hinumegin.

 

Mummi fór í sínar reglubundnu kennsluferðir erlendis á árinu þó svo að ferðirnar væru aðeins færri en árið 2016.

Mig minnir að hann hafi farið 10 -15 sinnum út árið 2016.

Samt ansi drjúgar vikur þegar saman er talið. Einnig var hann með nokkur námskeið hér heima á Íslandi.

Já það er ekki bæði hægt að byggja og vera í útlandinu.

Ég var nokkuð iðin við að dæma á hestamótum á árinu og einnig var ég þulur á nokkuð mörgum mótum.

Skemmtileg vinna og gaman að fylgjast með hvað er að gerast í hestamennskunni vitt og breitt um landið.

Við smelltum okkur líka á Heimsmeistarmótið í hestaíþróttum sem haldið var í Hollandi. Það var aldeilis frábær ferð með skemmtilegum ferðafélögum. Ekki skemmdi fyrir hvað vestlendingar stóðu sig vel á keppnisbrautinni og jaðraði það við þjóðernishyggju að tíunda það.

Við erum jú vestlendingar og bara nokkuð ánægð með það.

 

Eins og undanfarin ár höfum við tekið á móti verknemum víða að og einnig verið með ungt fólk okkur til aðstoðar.

Það er hreint ótrúlegt hvað við erum alltaf heppin með þetta fólk, dásamlegir krakkar sem gera lífið hér í Hlíðinni bara betra.

Þetta sumarið vorum við t.d með fjóra aðila sem allir höfðu verið hjá okkur áður, því líkur munaður.

Já sum happadrætti eru hvorki Háskólans né Das.................

 

Áramótin eru alltaf merkileg upphaf og endir.

Við áttum góð jól og áramót þar sem fólk í því efra og hér í því neðra áttum góðar stundir með frændfólki úr bænum.

Gamlar hefðir í heiðri hafðar í bland við nýjungar sem verða kannski hefðir eftir stuttan tíma.

Ungir og gamlir safna saman dýrmætum minningum sem batna bara þegar fram líða stundir.

Það að standast tímans tönn er verðugt verkefni og ekki sjálgefið að það takist.

En það er sjálfsagt að reyna.

 

Um síðustu áramót skrifaði ég  ,,Það er því með tilhlökkun, framsýni og gleði sem við tökum á móti nýju ári,,

Það var einmitt það sem við gerðum og ég trúi því að það hafi gert okkur gott.

 

Jákvæð hugsun, virðing, auðmýkt og gleði er fínasti koktell fyrir komandi ár.

Svo má krydda með aga, dugnaði og húmor.

 

 

Kæru vinir !

Við óskum ykkur farsældar, friðs og góðrar heilsu á nýju ári með kæru þakklæti fyrir það liðna.

Það verður gaman að eiga samleið með ykkur inní nýtt ár.

Með bros á vör og gleði í hjarta sendum við ykkur góða strauma.

Bestu kveðjur frá okkur öllum í Hlíðinni.

 

 

 

 

 

 

29.12.2017 22:48

Þykkur kafli úr dagbók húsfreyju...............

Það voru unnin afrek hér í Hlíðinni þennan daginn þegar klárað var að klæða járn á vestuhliðina á reiðhöllinni.

Já afrek, allavega ættu þeir sem efast um það að hafa verið með þessu vaska liði sem dúðaði sig og hló að kuldanum.

Þegar frostið er 8 stig og norðaustan blástur með er ekkert sérstaklega hlýtt en það fékk þessi duglegi hópur að reyna í dag.

Það var sem sagt ,,herdeildin,, úr Ólafsvík sem mætti á staðinn og gerði heldur betur vel.

Takk fyrir hjálpina þið eruð snillingar.

 

 

Hún Gudda lyfta er líka snillingur og hefur alveg bjargað okkur þegar að menn þurfa að vera hátt uppi.

Við hreinlega elskum Guddu gömlu.

 

 

Breki var mættur og fékk alveg að reyna kuldann í Hlíðinni.

 

 

En þessi er orðinn býsna vanur enda búinn að koma oft í haust og hjálpa okkur ómetanlega.

 

 

Já þetta er bara nokkuð algeng sjón Atli og Mummi hátt uppi á Guddu.

 

 

Margar hendur vinna létt verk.......... en kalt.

Mummi, Atli, Breki og Maron.

 

 

Brá og Elfa í léttri sveiflu, vippuðu einangruninni um eins og ekkert væri.

 

 

Og voru bara hressar.

 

 

Samvinnan maður samvinnan............... og Ófeigur veitir andlegan stuðning.

 

 

Það var gott að eiga eitthvað eftir af jólabakkelsinu enda mikið skemmtilegra að borða það núna en þegar allir eru saddir af jólasteikinni.

Já það er frábært hvað er að hafast af í reiðhallarbyggingunni.

 

 

En við litum upp frá amstrinu eina kvöldstund í desember og smelltum okkur á tónleika með Baggalúti

Hreint frábær skemmtun og dásamleg kvöldstund.

 

 

Við gerðum alvöru menningarferð úr þessu og fórum saman út að borða.

Þarna eru þessi voða fín og sæt Mummi, Brá og Maron.

Hinir ferðafélagarnir festust ekki á mynd.................

 

 

Á Þorláksmessu er skötuveisla hjá okkur en við eigum dásamlega vini á vestfjörðum sem senda okkur skötu.

Algjörlega ómissandi og skatan þetta árið var alveg frábær vel kæst og smá hósti eftir fyrsta bitann.

Við sendum kveðjur vestur með kæru þakklæti fyrir okkur.

 

 

Síðan að Ragnar frændi minn flutti á Brákarhlíð og hætti að komast heim um jólin er það árvisst að koma þangað á Þorláksmessu.

Mummi fór með tölvuna og sýndi honum nýjustu myndir og videó af reiðhallarframkvæmdum.

Ragnar líst mjög vel á þessar framkvæmdir og var spenntur að skoða og sjá hvað þetta væri komið langt.

Svo voru auðvitað nokkrar rollumyndir með í tölvunni sem hressa, bæta og kæta.

 

 

Mjög spennandi og gaman að geta sýnt honum frá gangi mála.

 

 

Við stálumst til að skoða jólakortin og þau voru sum skemmtileg.

 

 

Auðvita litum við líka við hjá honum Valda en hann flutti á Brákarhlíð í haust.

Við tókum líka bíósýningu hjá honum og hann var ekki síður áhugasamur um framkvæmdirnar.

 

 

Við í Hlíðinni erum ljónheppin og fengum skemmtilegar jólaskvísur í gamla bæinn.

Þarna eru þær að engjast um af forvitni, það er alltaf verið jafn lengi að vaksa upp á aðfangadag.

 

 

Foreldrarnir og amman komu líka og þarna eru þau að skanna gjafirnar.

Ég verð að játa leti við myndatökur þessi jól en um þau síðustu var ég bara nokkuð dugleg.

Þar sem að við höfum ekkert fríkkað frá síðustu jólum smellti ég bara inn nokkrum myndum frá því í fyrra.

Ég er svo bara að spá í að nota þær næstu 50 árin eða svo..............

 

 

Virðuleg................eða ekki.

 

 

Þessi eru nú bara flott og þyrftu nú ekki að nota gamla mynd en hún flýtur samt með frá jólum 2016.

 

 

Þanra eru þau að bíða eftir nýju ári held að það hafi ekki verið komið miðnætti eða 2017.

 

 

Sveinbjörn tekur stöðuna með ,,bakland,, eins og frambjóðandi.

 

 

Já það er betra seint en aldrei og það á líka við um jólamyndirnar árið 2016.

 

Nú er það bara áramótahugleiðing sem kemur þegar hennar tími er kominn.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

25.12.2017 16:08

Jólakveðja 2017.

 

22.12.2017 23:57

Og það tókst.............

 

Það hefur verið lítið um tíma fyrir bloggskrif síðustu vikurnar enda hefur hér staðið yfir kapphlaup af bestu gerð.

Kapphlaup já............ svo sannarlega verið kapp í mannskapnum hér í Hlíðinni síðustu vikurnar já og svo sem allt herrans árið 2017.

En í stuttu máli er staðan á reiðhallarbygginu þannig að þegar þetta er skrifað er búið að loka höllinni. 

Loka já ..........þ.e.a.s krossviður utan á allt, þakjárn og báruplast komið á sinn stað, allt járn á austur hliðina og hurðirnar á sinn stað.

Sem sagt markmiðið tókst en það var að klára að loka fyrir jól. Nú er liðið komið á fullt í jólaundirbúining sem er góð tilbreyting frá smíðunum.

Húsfreyjan ofreynir hrærivélina, gengur nærri þvottavélinni og lætur eins og allt sé undir control. Aðrir heimilismeðlimir dusta rykið af hreingerningagræjunum og slást við jólaseríur á milli þess sem þeir fóðra rollur og hross.

Já jólin maður jólin þau eru að koma.

Næsta markmið er að njóta lífsins og fara að máta hross í reiðhöllinni.

Það var eins í þessari síðustu lotu eins og hinum að við nutum aðstoðar dásamlegs fólks sem mætti hingað í Hlíðina og hjálpaði okkur.

Takk fyrir hjálpina þið eruð frábær og ómetanlega fyrir okkur.

 

En það hefur ýmislegt annað en byggingaverkefni rekið á fjörurnar hjá okkur frá því síðast ég skrifaði.

Við náðum að sæða heilan helling af kindum og notuðum marga spennandi hrúta, nánar um það síðar.

Það tekur alltaf drjúgan tíma að númeralesa kindurnar og flokka undir hrútana en við vorum búin að sleppa hrútum í allar kindurnar þann 18 desember. Gemlingar og sæðingsrollur verða ,,samferða,, inní sauðburðinn og koma til með að eiga tal allt að fimm dögum fyrr en aðal hópurinn. Um síðustu mánaðamót gáfum við allri hjörðinni ormalyf og vítamínstauta en það tekur mikinn tíma með þennan fjölda.

Hér á eftir koma nokkrar myndir sem teknar hafa verið nú í desember.

 

Andrés í Ystu Görðum kom og hjálpaði okkur að setja hurðirnar í.

Þarna er hann með feðgunum að smella stóru hurðinni á sinn stað.

 

 

Hún Gudda lyftari er nú meira þarfa þingið en þarna er hún í notkun hjá Mumma og Steinari Hauki.

 

 

Það er nú alveg dásamleg tilfinning að sjá þetta ............ járnið komið á austu hliðina.

 

 

Himnastiginn húkir hálf einmanna og verkefnalaus eftir að Gudda kom á svæðið.

 

 

Þegar verið er að byggja er gott veður gull, þennan daginn var gull.

 

 

Já og þennan dag líka.............. við höfum verið afar heppin með tíðarfarið í sumar og haust.

 

 

Og í lokin ein af háttvirtum músamálaráðherra búsins Lubba lubbatrúss.

Hann situr hér í heyvagninum og passar að allt fari vel fram.

 
 
 
 
 
 
 

04.12.2017 22:26

Reiðhöll og sauðfjárviðskipti.

 

Það þarf að gera fleira en að byggja og því fannst okkur stelpunum upplagt að opna smá viðskiptahorn í fjárhúsunum.

Þessi mynd er tekin eftir að fram hafa farið hrútakaup, gimbrarverslun og hrútaleigusamningar.

Allar bara nokkuð kátar en svolítið missyfjaðar enda klukkan orðin ansi margt þegar öllu var lokið.

 

 

Hér er Kristín Eir með forustuhrútinn Gísla hreppstjóra sem nú er kominn í Reykholtsdalinn.

Þar mun gripurinn vonandi kynbæta forustufjárstofninn áður en að hann kemur heim í jólafrí.

Ekkert frí er þó hjá kappanum því hann þarf að sinna eins og 2 ám áður en hann fer í herraklippinu hjá Hjalta dýralækni.

Haukur og Mummi fengu að fylgjast með en reyndar á Mummi Gísla hreppstjóra svo að hann var sem sagt leigusalinn.

 

 

 

Sauðfjárbóndinn Kristín Eir fékk að velja sér gimbur úr hópnum og vandaði sig vel við verkið.

Þrátt fyrir ,,pólustískar,, ábendingar foreldranna um að velja móbotnótta gimbur var dömunni ekki haggað.

Þessi var auðþekkjanleg og að mati dömunnar sú allra eigulegasta enda ættuð úr Borgarfirðinum.

Gimbrin er sæðingur undan Jónasi frá Miðgarði.

 
 
 

 

Enda var nú eins gott að velja vel þegar gripurinn átti að ganga uppí spari gripinn Grána.

Gráni er uppruninn í Kolbeinsstaðahreppnum meira að segja af Haukatungu kyni rétt eins og ég.

Hann hefur reynsta afar vel í Skáney og hafa þau fengið marga flotta gripi undan honum.

Snildar eintak sem vonandi á eftir að reynast vel eins og gimbrin hennar Kristínar.

Já rollukaup eru hreint ekki síðri en hestakaup.............

 
 

 

Af reiðhöllinni er það að frétta að síðasta krossviðsplatan fór á  þann 3 desember.

Þá er eftir að setja járnið á hliðarnar, plastið á þakið og hurðirnar í.

Þetta er sem sagt að verða hús.

Á þessari mynd eru Mummi og Atli að klára gaflinn og vippa upp síðustu stóru plötunum.

 

 

Sjáið þið............... dásamlegt allt að lokast.

 
 

 

Þessi vaski hópur tók á því um helgina, takið sérstaklega eftir því hvað Snotra er ánægð með verkið.

Skúli, Hrannar, Björg, Mummi, Atli, Elva , Maron og Snotra.

Takk fyrir alla hjálpina, þið eruð dásemdin ein.

 
 

24.11.2017 23:12

Svarthvítur raunveruleikinn.....

Folaldasýningunni sem vera átti í Söðulsholti á morgun hefur verið frestað.

Um leið og fréttir bárust af því var ástandið í folaldahópnum svona...........allir lágu flatir í rúllunni. 

Ég er ekki vissu hvort þungu fargi var af þeim létt við þessar fréttir nú eða hvort svekkelsið var óbærilegt.

Við mætum allavega galvösk þegar sýningin verður og sjáum til hvort gripirnir verða í kvíðakasti nú eða fullir eftirvæntingar.

 

 

Rúningi þetta árið er lokið en vaksir drengir hafa að stórum hluta séð um það þetta haustið enda feðgarnir uppteknir við smíðar.

Þarna má sjá þá Maron leggjara og Baldur rúningsmann sem reyndar náðist ekki í fókus.

 

 

Arnar Kringlubóndi mætti líka og lét verulega til sín taka enda nýkrýndur Íslandsmeistari í rúningi.

Það var svo mikið kapp í strákunum að ég varð að mæta með kaffið og bakkelsið á jötubandið.

Jóhannes á Jörfa var búinn að klippa drjúgan hluta hjá okkur áður og einnig Þórir á Brúarfossi.

Þeir náðust ekki á myndi í þetta skiptið en vonandi síðar.

 

 

Hann Hjalti dýralæknir er líka búinn að koma til okkar í sín haustverk en hann garnaveikibólusetur.

Þarna er hann að störfum með Maroni og Skúla en við setjum alltaf ormalyfið í um leið.

 

Sumum var farið að leiðast biðin eftir rúningsmönnunum en við reyndum að hafa fé úti sem lengst til að fara vel með ullina.

Hún Tálkna gamla lét nú ekkert svína á sér og laumaði sé inn og var komin undir afrúllara að gæða sér á ilmandi heyi.

Já gömlum hefðarkindum leyfist nú margt.....................

 

 

Næsta kindastúss er að koma vítamínstautunum í hópinn en það teljum við alveg ómissandi.

Nú erum við komin með þó nokkra reynslu af þeim og líkar vel.

Hrútaskráin er enn ekki komin en senn líður að þeim tíma.

Það er orðið tímabært að færa Guðrúnu frá Lundi aðeins til á náttborðinu og strjúka rykið svo að hrútaskráin fái viðeigandi móttökur.

 

 
 
 
 
 

 

 

Á þessari mynd er forustuhrútur undan Pálinu og honum Bauta.

Þessi gripur varð til eftir ferðalag Pálinu niður í Mýrdal þar sem að Bauti tók á móti selskapsdömum.

Mér finnst vel við hæfi að kalla hann Gísla nú eða bara Hreppstjórann.

 

 

Gimbrin á móti honum er svolítið til baka og myndaðist því ekki eins vel.

 

 

Spennustigið í fjárhúsunum fer stig vaxandi með hverjum deginum.

Hér er hann Salómon sparihrútur sem er í miklu uppáhaldi hjá húsfreyjunni en á það til að vera forhertur við aðra.

Honum hlakkar svo til ,,jólanna,, að hann bara varð að berjast til blóðs við vini sína og félaga hina hrútana.

 

Ég hef ekki farið varhluta af æðinu sem gengur nú um netheima þar sem fólk á að birta svarthvítar myndir eins og enginn sé morgundagurinn.

Þar sem að ég er ekki meiri tækni manneskja en ég þarf hef ég bara birt eina verulega svarthvíta mynd.

Myndina birti ég á fésbókarsíðunni minni en í framhaldi af því birti Skessuhorn myndina til gamans.

Hér fyrir neðan er tengill á síðu Skessuhorns ef að þið viljið sjá myndina.

Svarthvít er hún í það minnsta................

https://skessuhorn.is/2017/11/23/besta-svarthvita-myndin/

 

 

 

 
 
 

22.11.2017 22:02

Hitt og líka þetta.

 

Þegar veturinn er mættur og vindurinn hvín þá er gott að skoða hestamyndir og láta sig dreyma.

Þessi mynd er tekin á fallegum sumardegi þegar stóðið varð á vegi okkar suður á Hafurstöðum.

Eins og þið sjáið þá er þetta efri og neðrið deild (hesta) þingsins og glöggir sjá væntanlega þingforsetann hér til hægri á myndinni.

Málin sem til afgreiðslu eru fjalla flest um grænt gras og engar girðingar en þó er fækkun vinnustunda líka til umræðu.

Á þessu þingi eru flestir sammála og það er sjaldan kosið.

Nú er spenningurinn fyrir því að taka inn og byrja að ríða út farinn að magnast töluvert en við ætlum að ná að loka reiðhöllinni áður en við tökum fleiri hross inn.

Já vel á minnst ég ætlaði að vera mikið duglegri við að setja inn fréttir en einhvern veginn er tíminn eitthvað af skornum skammti þetta haustið. Skrítið eða ekki.

 

 

Þarna er síðasta þakplatan að fara á en það gerðist þann 12 nóvember s.l

Síðan hefur verið gengið frá þakinu og aðeins byrjað að setja krossiðinn á hliðarnar en veðrið hefur aðeins hamlað.

Vonandi verður veðrið gott um helgina svo að við getur drifið hliðarnar á.

Eins og þið sjáið þá voru við svo ljónheppin að fá allt þetta dásamlega fólk til að hjálpa okkur.

 

 

Við fengum meira að segja gesti frá Danmörku líka, reiðhöllin verður tilbúin þegar þau koma næst.

Og þá er ekkert annað en taka reiðtúr og prófa mannvirkið.

 

 

Stund milli stríða í þaksmíðinni, Gísli, Albert og Hrannar.

 

 

Það hefur oft verið þétt setið hjá okkur í haust og mikið erum við þakklát fyrir það.

 

 

 

Gestur á Kaldárbakka og Dóri í Söðulsholti aðeins að slaka á eftir fjörið.

 

 

Einar á Lambastöðum er heldur bestur búinn að hjálpa okkur í jarðvinnslunni.

Þarna eru hann og SKúli í seinna kaffinu.

 

 

Þóranna kom og tók heldur betur til hendinni, frábært að fá eina svona í eldhúsið.

Já og svo fór hún líka í girðingavinnu.

 

 

En það þarf að gera fleira en að byggja já það er eins gott að eiga eitthvað staðgott í frystikistunni.

Þessi vaska sveit kom og við gerðum slátur eina helgina.

Heil 20 slátur og allir hressir og kátir bæði á meðan aðal atið fór fram og ekki síður þegar það var búið.

Það var meira að segja ein daman sem saumaði vambir af miklum móð með þessar líka fínu gervinegglur.

Nei, nei það var ekki ég ..................

 

 

Það getur tekið á að stússa í slátri og þá er bara gott að kúra hjá mömmunni.

 

 

Þessi var annars hress og kát og hafði það kósý með Lóu frænku sinni.

 

 

Það er heldur betur gott að eiga hana Stellu að en hún kemur alltaf og hjálpar til þegar mikið liggur við.

Þarna er hún með litlu ömmuskottunni sinni.

 

 

Um kvöldið var svo tékkað á slátrinu og hátt í 20 manns tóku út verkið.

Eins og þessi mynd sýnir þá heppnaðist það bara vel og allir kátir.

Sveinbjörn og Einar spjalla eftir slátur smökkunina.

 

 

Já það var fjör í sláturpartýinu þarna eru tveir dalamenn á tali............... Einar og Hjörtur.

 

 

Þegar kemur að úrbeiningu eru þessar algjörlega ómissandi og hafa verið lengi.

Já þær eru æviráðnar og bara búnar að koma í vel á annan tug skipta.

Ég mundi halda að þær ættu a.m.k 50 skipti eftir.

Það er mikið búið þegar slátur og kjötvesen er frá í sveitinni.

Hvenær haldið þið að jólin komi nú ????

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

07.11.2017 23:16

Og það kom logn..............

 

Þriðjudagurinn 7 nóvember heilsaði kaldur en fagur, þetta var einmitt dagurinn til að byrja að setja járnið á þakið.

Það var að vísu dálítið hált á þakinu en mannskapurinn fór varlega og allt gekk vel.

Eins og svo oft áður fengum við frábæra aðstoðarmenn með okkur í atið.

Verkinu miðaði nokkuð vel m.v aðstæður í dag en ljóst er að þetta tekur tíma og því gott að eiga ólofthrædda vini sem leggja okkur lið.

Veðurspáin framundan er þokkaleg en ljóst er að ekki má miklu muna.

 

 

Mummi, Skúli og Hrannar að leggja fyrstu plöturnar á þakið.

 

 

Það er ekki amalegt að hafa ,,hreppstjórann,, okkar með en hann mætti galvaskur í morgun.

 

 

 

Og Gestur á Kaldárbakka kom með liðléttinginn sinn og það skal ég segja ykkur að það munar um þá rétt eins og hreppsstjórann.

 

 

Rafvirkinn mættur og  þá er bara að taka gæða stund eftir kvöldmatinn.

 

 

Þessi mynd hér að ofan er tekinn þann 28 október s.l en þá var tekið á því og þakið þétt klætt.

Atli og Elva mættu úr Ólafsvíkinni og Brá var í helgarfríi.

 

 

Þarna eru þeir feðgar Skúli og Mummi og einnig Atli að ferja timbrið upp á þak.

 

 

Staðan tekin.............

 

 

Brá og Elva tóku á því og umstöfluðu mörgum tímburbúntum og gerðu klár fyrir þakið.

 

Já alltaf líf og fjör í Hlíðinni læt að gamni fylgja með tengilinn á Skessuhorn en blaðamaður frá Skessuhorni kom í heimsókn til okkar og tók við okkur viðtal.

http://skessuhorn.is/2017/11/01/mikil-uppbygging-gangi-hallkelsstadahlid/

 

 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

24.10.2017 22:12

Og áfram skal haldið..................

Nú er að koma mynd á reiðhöllina og á hverjum degi færumst við nær takmarkinu.

Strákarnir hafa verið að smella upp sperrum og langböndum af miklum krafti.

Veðrið hefur verið hreint ótrúlegt m.v árstíma og verið okkur afar hliðhollt.

Það er ekki sjálfgefið að vinna úti í hlýjindum og blíðu dag eftir dag og komið fram í lok október.

 

 

Mummi, Skúli og Maron hafa verið iðnir við á milli þess sem rokið hefur verið í smalamennskur og fjárrag.

Hrannar bættist svo í hópinn í gær, svo nú eru þeir kappar í miklum byggingaham.

 

 

Stund milli stríða feðgarnir brosleitir en Hrannar horfir bara til himins.

 

 

Allt að koma..............

 

 

Þeir eru svolítið hátt uppi þessir.

 

 

Ég verð nú að setja inn fréttir af sauðfé og hrossum fljóttlega en það hefur verið alveg út undan að undanförnu.

 

 
 
 
 
 
 

15.10.2017 22:07

Nú er kátt í Hlíðinni.

 

Sunnudagurinn 15 október rann upp rétt eins og allir aðrir dagar en hér í Hlíðinni var spenna í loftinu.

Þetta var dagurinn sem reiðhöllin yrði reist og því mikið undir að allt gengi upp.

Smiðirnir höfðu sofnað með millimetra á raddböndunum en vöknuðu upp með andfælum eftir draumfarir sem skiptu tugum sentimetra.

Já það var spennandi að sjá hvort að húsið yfir höfuð mundi passa á grunninn.

Ekki mátti á milli sjá hver var spenntastur, húsasmíðameistarinn ( Skúli) , húsasmiðurinn ( Mummi)  nú eða húsasmiðurinn á fyrsta ári (ég).

Við höfðum frábært aðstoðarfólk með okkur sem m.a sá um hífingar, lyftingar, handlang, skítmokstur, eldamennsku já og margt fleira.

Árni Jón mætti með kranabílinn en við hans fyrirtæki Þorgeir ehf höfum við verslað steypuna í grunninn.

Frábær þjónusta svo ekki sé meira sagt.

Gestur á Kaldárbakka kom með skotbómulyftarann sem var heldur betur þarfa þing í þessu fjöri.

Eins og meðfylgjandi myndir sýna tókst dagsverkið með miklum ágætum og tók í raun miklu styttri tíma en við þorðum að vona.

Fyrsta sperra fór í loftið klukkan hálf ellefu (mjög viðeigandi í hálfellefuhreppnum) og sú síðasta var komin á sinn stað rúmlega hálf fjögur.

Neðst á sperrunum eru plattar með götum sem þurfa nauðsynlega að passa við boltana sem steyptir voru fastir á grunninn.

Þarna erum við að tala um millimetramál. En eins og villtustu draumar gerðu ráð fyrir þá smell passaði hver einasta sperra við boltana góðu.

Já þeir eru bara asssskoti góðir á tommustoknum drengirnir, sennilega sofa þeir vært í nótt.

Myndirnar sem koma hér á eftir eru ekki í tímaröð enda var tíminn naumur sem ætlaður var í að koma þeim hingað inn.

 

 

 

Allar sperrur komnar á sinn stað og húsfreyjan að finna tilfinninguna við að vera ,,inní,, húsinu.

 

 

 

Þetta eru fyrstu súlurnar sem fóru upp í morgun, hálf einmanna þarna en nokkurskonar öndvegissúlur.

 

 

Síðustu dagar hafa farið í að skrúfa bitana saman og gera þá klára fyrir hífingu.

 

 

Allt að gerast...............

 

 

Beðið eftir krananum, Gestur og Maron taka stöðuna.

 

 

Svona var blíðan í dag alveg hrein dásemd sérpöntuð fyrir atið.

 

 

Spáð og spekulegrað.

 

 

Þá er fjörið byrjað, fyrsti á loft.

 

 

Ég veit ekki hvort að Gestur var í samræðum við almættið eða hvað ???

En brosandi var hann.

 

 

Það var sama sagan hjá þessum köppum.............til himins var horft.

 

 

Brá og Kristine fylgdust með af einskærum áhuga.

 

 

Þar sem allt er að gerast mæta frambjóðendur, þessi tvö komu og litu á verkið.

Alltaf gaman að fá frambjóðendur í heimsókn alveg sama í hvaða flokki þeir eru.

Takk fyrir komuna.

 

 

 

Þarna sjáið þið notagildið á lyftarnum.............. Mummi alveg í skýjunum.

 

 

Það er alltaf ánægjulegt þegar dropinn í hallamálinu hunskast á réttan stað.

 

 

Og þarna er tekið á því....................

 

 

Frábært dagsverk og gaman að sjá hvernig þetta kemur út þegar útlínur eru klárar.

 

 

Og fyrir þá sem til þekkja, svona er afstaðan varðandi annan húsakost á bænum.

En auðvita er eftir að slá upp fyrir tengibyggingunni sem kemur frá hesthúsinu og í reiðhöllina.

Nánar um það síðar.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 
 
 

24.09.2017 14:22

Síkátir sveitungar í Mýrdalsrétt.

Það var ekki drunginn yfir þessum sveitungum mínum í Mýrdalsrétt enda réttir stórhátíðir bænda.

Lárus í Haukatungu og Kristbjörn á Hraunsmúla bara kátir.

 

 

Feðgarnir í Hraunholtum þeir Bjarki og Ásberg svipast um í réttinni.

 

 

Sigurður bóndi í Krossholti í léttri sveiflu enda átti hann margt í réttinni.

 

 

Þessi dalafrú hún Fjóla á Kringlu var mætt til að gera skil fyrir dalamenn.

 

 

Alveg eins og bóndinn hennar hann Arnar á Kringlu.

 

 

Helga og Ásbjörn í Haukatungu líta yfir hópinn.

 

 

Frændurnir Albert á Heggstöðum og Andrés í Ystu Görðum í kappdrætti.

 

 

Halldís á Bíldhóli og Sesselja í Haukatungu ræða málin.

 

 

Jón í Kolviðarnesi var líka mættur.

 

 

Ásbjörn í Haukatungu og Hraunholtafjölskyldan ræða málin.

 

 

Þorkell sauðfjárbóndi í Borgarnesi og Sigurður í Krossholti spjalla en Albert á Heggsstaöðum grípur bara um höfuðið.

Spurning hvert umræðuefnið hefur verið ?????'

 

 

Gaman við réttarvegginn.

 

 

Feðgarnir Lárus og Arnþór í Haukatungu.

 

 

Albert, Þorkell, Sigurður, Bogi og Ásbjörn taka stöðuna.

 

 

Frændurnir Mummi og Jónas á Jörfa taka létt spjall, ætli það sé um pólutík ???

 

 

Þessi unga dama vafði Gísla hreppstjóra um fingur sér og lagði mömmu sinni lífsreglurnar.

 

 

Spekingar spjalla, Sveinbjörn og Sigmundur í Miðgörðum ræða málin.

 

 

Halldís á Bíldhóli og Emilía Matthildur í sannkölluðu réttarstuði.

 

 

Og þá er að koma öllu fé á farartæki og halda heim.

Samstarfsverkefni af bestu gerð og allt gekk eins og best var á kosið.

Þar með var fyrstu lotu í smala og réttastússi haustsins lokið.

 

Hér fyrir neðan er samantekt frá fjörinu endilega rennið niður síðuna og lítið á hina dagana.

Mikið af myndum sem teknar voru alla vikuna.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

22.09.2017 08:53

Dagur fimm.........fólk og fé er fjársjóður.

 

Eftir fjörugt réttarpartý, glens og gleði vaknar þessi dýrmæti hópur snillinga með bros á vör.

Já það var létt yfir mönnum og málleysingjum þennan sunnudaginn enda upprunninn Fjallreiðarsunnudagur.

Eins og þið komið til með að sjá hér fyrir neðan þá erum við svo ljónheppin að fá fullt af góðu fólki til að hjálpa okkur í réttunum.

Sennilega hefur aldrei verið fleira fé sem rekið var inn hér í Hlíðinni þennan sunnudag, eitthvað á þriðja þúsundið.

Ókunnugt fé var með allra flesta móti eða tæplega 800 stykki, stór hluti af því var keyrður í Mýrdalsrétt.

Við notum rekstrargang í sem allra mest en þó er vaksur hópur sem dregur einnig inn í hús þar sem plássið var af skornum skammti.

Bæði fjáhúsin full, reiðsvæðið í hlöðunni og þrjú stór réttarhólf. Fyrst er allt ókunnugt fé tekið frá, því næst rollur frá okkur og síðast lömb sem skipt er uppí hrúta og gimbrar. Þetta auðveldar mikið eftirleikinn þ.e.a.s þegar við förum að vigta lömbin og merkja til lífs eða norðurferðar.

Við tókum frá 551 sláturlamb sem brunuðu svo í Skagafjörðinn á þriðjudagsmorgni.

Þess skal getið að ég var mjög ánægð með bæði vigt og flokkun á þessum fyrsta hópi haustsins.

Allt þetta fjör gekk ljómandi vel með hópi af harðsvíruðu liði sem veit nákvæmlega hvað stendur til. Síðasta lambið fór í vigtina um klukkan 2.30 um nóttina og þá var ekkert eftir nema skreppa í ,,kvöld,, kaffi í það efra til Stellu.

Á mánudaginn voru sláturlömbin sett út til að fylla sig fyrir norðurferðina á þriðjudaginn. Við vorum svo heppin að sumir réttargestirnir fóru ekki fyrr en á mánudag svo að við fengum aðstoð við innreksturinn. Síðan slepptum við rollunum á túnið inní hlíð en lömbin sem eftir voru fóru á Steinholtið.

En nánar um þetta allt hér í myndum.

 

Þarna má sjá fyrirstöðuna sem biður þess að verja suður vænginn.

 

 

Þessi hafði heila gröfu til að verjast, já Hrannar er svo lágvær að það veitir ekki af :)

 

 

Á fullri ferð í fjörið.

 

 

Jói sauður að taka örugga forystu...........jafnvel þó að heill reiðhallargrunnur sé kominn á veginn.

 

 

Það þéttast raðirnar.

 

 

Vinkonur í 100 ár en þó ennþá bara bráðungar.................... verknámsbóndinn og verkneminn árgerð 1997.

 

 

 

Sætar mæðgur og dóttirinn að verða stærri en mamman.

Erla og Guðný Dís voru rollukellur þennan daginn.

 

 

Flottir feðgar og drengurinn er líka að verða stærri en pabbinn.

Kolli og Haldór voru aðalfluttnings gaurarnir þetta árið eins og þaú síðustu.

 

 

Júlíana að taka stöðuna í réttinni.

 

 

Uppselt á vagninn, ekki fleiri með í þessari ferð.

 

 

Þessir strákar mættir í atið Sveinbjörn og Hörður Ívarsson.

 

 

 

 

Húsfreyjan á sveifinni við rekstrarganginn var tekin í símanum................

En það voru engar kindur ákkúrat þá.....................

 
 
 

 

Þessi voru dugleg að draga hér er bara biðröð í dyrnar.

 

 

Kellur í krapinu sko.

 

 

Kristín Ingólfsdóttir og Sæunn Steinabóndi ræða málin.

 
 

 

 

Þessar voru hressar í réttunum en önnur svolítið snúin.......................

 

 

En það tókst að rétta hana við................ og þarna er Steinabóndinn kominn í hörku stuð.

Og sjáið hún rígheldur sér sennilega dauðhraædd um að ég vellti henni í rekstraganginn.

 

 

Garðabæjargaurarnir voru hressir og drógu fé af miklum krafti.

Jonni og Sveinbjörn alveg með þetta.

 

 

Þessir voru líka brattir...............já og sumir bara komnir á stuttermabolinn.

Hjörtur og Magnús brosmildir að vanda.

 

 

,,Á grundinni við réttarveginn ganga þau í dans, og Gunna stígur jitterbugg, en Jónki Óla skans,,

Nei það var aðeins of langt út á tún............ svo að þessi stukku ekki í dans þarna.

En voru við réttarveginn samt.

 

 

Já já glenna sig smá fyrir ljósmyndarann........... áttum öll sömu ömmuna og afann.

 

 

 

Þessar eru svolítið sætar, Elvan og Freyja íslendingur.

 

 

Kinda vinkonur Emilía Matthildur og Þóranna.

 
 
 

 

Hann Ruben fylgdi okkur alla dagana og myndaði okkur í bak og fyrir bæði með myndavél og dróna.

Spurnign hvort það verður hópferð til Hollywood ?????

 

 

Matar og kaffitímar eru tilvaldir til að ræða heimsmálin ja nú eða bara nýjustu fréttir úr hestaheiminum.

Erla og Mummi í alvarlegu deildinni.

 

 

Þessar eðaldömur eru alvöru þegar kemur að fjárstússi, jafnt sauðburði sem réttum.

Björg og Þóra sennilega að skoða mynd af Vökustaur.

 

 

Kapparnir Maron og Hallur slaka á eftir kjötsúpuna.

 

 

Líka Björg og Hjörtur.

 

 

Jonni og Erla eru hörku sauðfjárbændur þegar þörf er á hér í Hlíðinni enda konan bændaskólagengin í baka og fyrir.

Já ekki bara Hóla hesta heldur líka Hvanneyrar búvísinda. Jonni getur allt svo það þarf ekkert að ræða það.

Taka sig bara asskoti vel út með hrússa á milli sín.

 

 

Þetta eru dyraverðir númer eitt sko............báðar.

Já mér kæmi það ekki til hugar að reyna að komast framhjá þessum ef þær eru í ham.

Kennari og þroskaþjálfi ................ nei reyni ekki að ráða við þær.

 

 

Það er alveg klárt hver er vinsælastur af öllu sauðfé hér í Hlíðinni, já þó víðar væri leitað.

Vökustaur á aðdáendur í löngum bunum,hér sjáið þið smá brot af þeim.

Á kindavinsældarlistanum blokkar hann sæti 1-50 og gefur ekkert eftir.

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 
 
 
 
 

21.09.2017 18:13

Dagur fjögur........partý fjör.

 

Laugardagurinn var dagurinn sem rigndi og það mikið.

Við fórum í Vörðufellsrétt þar sem við gerðum okkar skil og  heimtum góðan fjölda fjár.

Já eftir blíðu í þrjá smaladaga kom hressileg gusa.

Um kvöldið var svo smellt í góða réttargleði með söng og tilheyrandi.

Við erum svo ljónheppin að þekkja snildar gítarspilara sem halda uppi fjörinu.

Hér eru Hjörtur og Mummi í léttri sveiflu, vantar bara hljóð á þessa mynd.

 

 

Hugleiðing á réttarkvöldi.

 

 

Þessi gítarleikari er orðinn fastagestur í réttarfjörinu og gaf ekkert eftir þetta árið.

Mikið sem ég er ánægð með hana frænku mína að skaffa svona Eyja peyja í partýið.

 

 

Það var upplifun hjá þessum elskum að vera í réttarfjörinu, Becký hefur reyndar verið hjá okkur áður í réttum en ekki Ruben.

 

 

Þessar mæðgur mættu að sjálfsögðu eins og Magnús frændi minn.

 

 

Skál í boðinu............. Brá og Þóra hressar.

 

 

Hér eru ,,eldhúsdagsumræður,, í gangi að sjálfsögðu við eldhúsborðið.

 

 

Þessir fastagestir mættu að sjálfsögðu, Jonni og frændur mínir þeir Jói og Einar.

Þeir mættu feskir úr leit í Eyjahreppnum og voru bara kátir.

 

 

Það var þétt setinn bekkurinn og tekið á því í söngnum.

 

 

Það var lagið...................

 

 

Gaman saman.

 

 

Hrefna Rós var vinsæl hjá bleiku deildinni og síminn maður síminn.........

 

 

Garðabæjargellurnar í stuði.

 

 

........og enn meira stuð.

 

 

Frænkur að syngja og hafa gaman.

 

 

Í syngjandi sveiflu eins og Geirmundur...........

 

 

Og meira fjör.

 

 

Þóranna og Auður í gírnum.

 

 

Krúttleg mæðgin.

 

 

Það hafa ekki allir farið heim í sínum skóm síðustu ár.........

Svartir klossarnúmer 30, rauðir háhæla númer 36 eða gúmítúttur númer 46.

Hvað er það á milli vina ????

Gott stuð, góður svefn og frábær dagur sem kom svolítið snemma.

Takk fyrir stuðið.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

20.09.2017 10:08

Dagur þrjú ..........mannlíf.

Áður en við leggju í hann er alltaf tekið smá snarl í ,,því efra,,

Haukur Skáneyjarbóndi og Sveinbjörn slaka á fyrir fjörið.

 

 

Lóa og Hrannar taka stöðuna.

 

 

Bræðurnir ræða málin og skipuleggja smalafjörið.

Halldór brunaði að norðan á milli mjalta og messu til að aðstoða okkur við smalamennskurnar.

 

 

Brá og Maron í góðum gír.

 

 

Þetta er hún Becký okkar og Ruben sem mættu til okkar nýgift og flott.

Þau komu til að vera með okkur í réttunum og  Ruben fylgdi okkur í marga daga með myndavélar og dróna.

Nú bíðum við bara eftir því að verða frægar kvikmyndastjörnur.

 

 

Þessi voru kát og hress með daginn og allt liðið sem mætti til okkar.

Já Stella og Hallur klikka ekki.

 

 

Þessar báru hitann og þungan af eldhússtörfunum um réttirnar.

Já það var sveifla á Þórönnu og Stellu í eldhúsinu.

 

 

Dalamenn smala alltaf á móti okkur að norðan verðu sem mér finnst snildar fyrirkomulag.

Hressir og kátir að vanda.

 

 

Haukur og Halldór eru gott ,,par,, með okkur að sunnanverðu

 

 

Þetta er kökumeistarar réttanna......... hvernig sem á það er litið.

 

 

Hrannar og Haukur í sögustund.

 

 

Þessi er sprækur smali.

 

 

Ein mynd á ári af þeim bræðrum sem standa í þeirri meiningu að þeir bara yngist.

 

 

.............og þarna ræða þeir hversu mikið.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

19.09.2017 23:49

Dagur þrjú..... en bara byrjunin.

 

Það er fátt sem jafnast á við góðan dag á fjöllum, sérstaklega þegar góður félagsskapur er í boði.

Já og blíðan krakkar alveg dásemdin ein. Á meðfylgjandi mynd erum við Hlíð mín að líta yfir dalinn.

Við hér í Hlíðinni erum svo einstaklega heppin að við fáum fjöldan allan af vöskum smölum til að hjálpa okkur við leitirnar.

Það var því fríður flokkur sem fór til fjalla í blíðunni þann 15 september.

Smalamennskan gekk mjög vel og var hald bæði manna og kvenna að sjaldan hefði komið eins margt fé úr Hafurstaðafjalli.

 

 

Þarna er einn af mínum uppáhaldsstöðum í fjallinu, urðirnar fyrir neðan Naustaskörðin.

Fyrir miðri mynd er grasbali þar sem fallegur lækur rennur þar er dásamlegt að stoppa og njóta.

Rétt fyrir ofan þennan stað er gamalt tófugreni þar sem lágfóta hefur gjarnan hreiðrað um sig í.

 

 

Brá og Fannar voru ekki langt undan en þarna erum við að bíða eftir smölunum sem voru að renna sér innúr Paradísinni.

 

 

Við Hlíð erum alveg sammála um að fjallið er góður staður sem gott er að vera á.

Hún er aldeilis góður ferðafélagið jafnt á fjörunum sem uppí fjalli.

 

 

Austururðirnar buðu uppá krækiber af bestu gerð og svolítið af bláberjum.

En fyrst og fremst buðu þær uppá yndilega blíðu og flott útsýni.

Það er nefninlega ekki vel séð að fara á berjamó í leitunum.

 

 

Þarna erum við að koma niður Djúpadalinn og farin að sjá niður á Hlíðarvatnið.

 

 

Geirhjúkurinn húkkti á sínum stað og lét sér fátt um finnast.

Mér finnst hann alltaf svo munaðarlaus frá þessu sjónarhorni.

 

 

Strákarnir voru eitthvað að bera það uppá okkur Brá að við hefðum lagt okkur í sólbað.

Það er náttúrulega ekki satt...............en við nutum okkar vel í sólinni.

Góður og fallegur dagur í frábærum félagsskap.

Mannlífsmyndir þessa dags koma aðeins seinna............